Tag Archive for 'vrt'

VRT-nieuwsdienst, niet altijd betrouwbaar?

Beste VRT-nieuwsdienst

Sinds lange tijd vormen jullie een van de belangrijkste bronnen van duiding in mijn dagelijkse zoektocht naar informatie over het land, de maatschappij en de wereld waarin wij leven. Alvast dank om hierin te voorzien. Echter moet er mij wat van het hart. Ziet u, ik ging er gedurende lange tijd vanuit dat jullie verslaggeving van hoogstaande kwaliteit en gebalanceerd was, een belangrijke eigenschap voor nieuws. Blijkbaar heb ik mij een beetje vergist. In onderstaand voorbeeld wordt duidelijk waarom.

De republikeinen, wie zijn dat?

Een recent voorbeeld, vers van Radio 1 geplukt toen ik daarstraks in de auto naar huis toe reed. Gisteren verklaarde Michele Bachmann zich kandidaat voor de republikeinse nominatie voor de presidentsverkiezingen. Op zich eigenlijk niet zo opmerkelijk, ze was al aanwezig in het laatste republikeins presidentiële debat op CNN. Toch verscheen dit op het VRT Journaal. Een beetje vreemd, andere kandidaten hebben die Vlaamse media-aandacht niet gekregen. “Ach, toch fijn dat ze op zijn minst aandacht besteden aan de republikeinse race in Amerika”, dacht ik eerst.

Tot ik vandaag dus in de auto zat te luisteren naar Nieuwe Feiten op Radio 1. “Michele Bachmann heeft bekend gemaakt dat ze kandidaat is voor de republikeinse nominatie, dat deed ze in Waterloo, Ohio. En ze maakte ook meteen een flater …”; “Michele Bachmann is de leerling van Sarah Palin, de leidster van de Tea-Party”; “Ze liep meteen haar eerste Waterloo op daar in Waterloo”. Tja, ‘t schept nogal een ridicuul sfeertje rond de kandidaat. Ik vind het van weinig nuttige duiding getuigen, zeker als je ziet dat er nog twee fouten in zitten ook. Bachmann kan je moeilijk de leerling van Sarah Palin noemen, Sarah Palin heeft immers geen leerlingen. Bachmann is veeleer een vrouw die op haar eigen krachten en op basis van de ideeën van de religieus en cultureel conservatieve stromingen binnen de Tea-Party beweging is groot geworden. Een beweging die trouwens niet staat voor dergelijke denkwijzen. De Tea-Party beweging vind haar oorsprong bij Ron Paul’s oproep voor het strict volgen van de grondwet en het radicaal beschermen van de vrijheden van de burgers. Sarah Palin is dus ook zeker niet de leidster van de Tea-Party movement, als die beweging al een leid(st)er heeft, het is namelijk een “grass-roots movement”.

Kort stukje radio dus met compleet foute informatie en weinig inhoud. Probeert men hier misschien een ridicuul beeld te scheppen rond de republikeinse kandidaten in Amerika? Ik heb het sterke vermoeden van wel, kandidaten zoals Ron Paul, Jon Huntsman, etc. worden compleet over het hoofd gezien. Maar die zijn dan ook minder makkelijk in het belachelijke te trekken daar zij inhoudelijk sterke programma’s naar voor brengen die niet stroken met het algemeen beeld van de republikeinen. Men moest in dat rode VRT-nest (‘t mag gezegd als het zo overkomt) maar eens per ongeluk een libertaire/liberale gedachte doorgeven aan de mensen hier, stel u voor! Laten we maar zwijgen over die inhoudelijk sterke kandidaten. Of men doet gewoon zijn huiswerk niet goed bij de VRT-nieuwsdienst en vergeet bijgevolg zo goed als alle kandidaten die niet de front-runner zijn of gelinkt aan Sarah Palin. In beide gevallen is het bedroevend dat een nieuwsdienst  - die overigens op overheidsgeld draait – de bevolking zo’n vertekend beeld voorschotelt.

Dit is maar één voorbeeld maar ik zou er om de paar dagen wel een kunnen geven, de verslaggeving over de telecomsector hangt bijvoorbeeld ook soms maar met haken en ogen in elkaar. Niet dat het allemaal kommer en kwel is, ik zie de VRT-nieuwsdienst nog steeds als een redelijk betrouwbare bron van informatie maar dat vertrouwen brokkelt telkens af als ik flaters hoor zoals het voorbeeld dat hier beschreven werd.

 

DISCLAIMER: Ik ben geen aanhanger van de republikeinse partij, wel kan ik mij vinden in een aantal ideeën van Ron Paul betreffende de economie en buitenlands beleid. Niet verbazingwekkend, ‘t is doordrenkt met liberaal gedachtengoed. Ik schrijf dit dus vooral vanuit het idee dat incorrecte informatie nog minder waard is dan geen informatie.

A blogpost worth mentioning: Influence

Ik doe dit normaal niet, een blogpost over een blogpost schrijven, maar vandaag maak ik graag een uitzondering. Een mens heeft het zelden voor dat hij/zij een stuk tekst leest en denkt “Hell yeah!” – excuseert u mij voor het taalgebruik. Ik had dit vandaag voor met de tekst Influence van Davy Buntinx. In die tekst beschrijft hij zijn – volgens mij terechte – ergernis omtrent de journalistieke rapportage over sociale netwerken. Dit doet hij op een manier waarop iemand meteen weet wat er scheelt, hopelijk komt de boodschap aan bij de redacties van Terzake en Knack want het is écht nodig!

Bij deze raad ik u aan van op volgende link te klikken: http://dbuntinx.be/?p=362

‘Positieve discriminatie’ en quota

Ik ben niet tegen het creëren van kansen voor personen of groepen van personen die doorgaans last kunnen ondervinden van discriminatie. Ieder persoon zou de mogelijkheid moeten krijgen op een gelijkwaardige manier behandeld te worden en van zijn vrijheid te genieten. Daarom ben ik tegen discriminatie omdat het inhoud dat bevolkingsgroepen of personen bewust worden verhinderd in hun vrijheid en kansen.

Dit betekent ook dat ik niet te vinden ben voor de zogenaamde ‘positieve discriminatie’. Omdat je die ‘positieve discriminatie’ kan interpreteren als discriminatie in de omgekeerde richting: waar bij de klassieke vormen van discriminatie een kansengroep of minderheid onrecht wordt aangedaan, wordt bij ‘positieve’ discriminatie uiteindelijk de meerderheid beknot in haar kansen en vrijheid.

Een goed voorbeeld daarvan zijn de recent ingevoerde ‘quota’ bij de VRT. Men legt streefcijfers op om personen uit minderheden, kansengroepen e.d. meer aan bod te laten komen op het scherm. Zo moeten er bij Canvas bijvoorbeeld 12% allochtonen voorkomen en op één 6%. Ten eerste is het natuurlijk onduidelijk hoe men bij deze cijfers komt maar laten we dit buiten beschouwing houden. Het idee dat men meer personen van bepaalde bevolkingsgroepen aan bod wil laten komen is een nobel doel, ook daar kunnen we vanuit gaan. Positieve discriminatie is trouwens meestal het gevolg van een nobel doel.

Het probleem ligt echter bij de implementatie, weer kijken we naar het voorbeeld van de quota. Quota kunnen er op korte termijn voor zorgen dat er inderdaad meer personen uit verschillende bevolkingsgroepen op het scherm komen, het is echter naïef te denken dat deze medaille geen keerzijde heeft.

Een eerste zorg bij quota is bijvoorbeeld de perceptie die men zal creëren, mensen krijgen door quota een reden om te twijfelen aan personen: “Heb jij je job gekregen voor je kwaliteiten of dankzij de quota?” Men schept dus het risico dat men foutieve perceptie in de hand werkt, de perceptie die er voor zorgt dat bepaalde bevolkingsgroepen – die sowieso al last hebben van vooroordelen – ook in twijfel getrokken worden over hun jobs en de manier waarop ze deze verkregen.

CartoonZaza

Een tweede zorg is dat dit gewoonweg oneerlijk is. Personen moeten een job te pakken krijgen omdat zij de beste zijn om die job uit te oefenen, niet omdat er te weinig vrouwen/allochtonen/holebi’s/… aan de slag zijn bij het bedrijf waar gesolliciteerd wordt. Op deze manier kan het dus gebeuren dat een zeer gekwalificeerd persoon een job niet krijgt omdat er nu eenmaal nood is aan een persoon van een juiste bevolkingsgroep, ook al is die minder geschikt. Ik zeg niet dat elke situatie zo zal zijn, maar quota werken dit wel in de hand.

Het probleem met ‘positieve’ discriminatie zoals quota is dat men de symptomen bestrijd in plaats van de ziekte, in die mate zelfs dat het bestrijden van de symptomen de ziekte mogelijk kan verergeren. De ziekte waar we over spreken bestaat uit vooroordelen, historisch gegroeide cultuur, racisme en de schrik voor het onbekende. Zo’n ernstige problemen in een maatschappij los je niet op met aan de oppervlakte te verbergen wat er mis is. Zo’n problemen moet je op een duurzame manier oplossen op ingrijpende wijze, met hopelijk mentaliteitswijzigingen als gevolg. Dat dit moeilijk is en traag gaat, is natuurlijk zeer duidelijk maar liever een duurzaam proces met een goede uitkomst op lange termijn dan een maatregel die op korte termijn de symptomen verbergt maar op lange termijn de problemen vergroot.

Conclusie: Discriminatie is in alle verschillende vormen niet wenselijk en zou niet welkom mogen zijn in onze maatschappij. De quota die men bij de VRT hanteert  vallen daar ook onder.