Tag Archive for 'veiligheid'

Merci, wegen en verkeer

Published on June 1, 2011 in Varia. 0 Comments Tags: , , .

Als het goed is mag dat ook wel eens gezegd worden. Vandaar deze blogpost over een leuke ervaring met de dienst wegen en verkeer. Een tijd geleden stuurde ik een mail betreffende een gevaarlijke verkeerssituatie naar de dienst wegen en verkeer:

Geachte

Graag wil ik u er van op de hoogte stellen dat wij kampen met een onveilig probleem bij de kruising van de N127 en de straat Watereinde te Laakdal.
Wanneer men met de wagen vanuit Watereinde komt en de N127 wil opdraaien staan er zeer dikwijls auto’s geparkeerd op de zijkant van de rijbaan ten gevolge van de aanwezigheid van de grote tuinhandel ‘Bloemenland’ (Rode stroken op afbeelding). Aangezien deze auto’s zeer kort bij de kruising met de straat geparkeerd staan belemmeren zij de zichtbaarheid. Zou het mogelijk zijn van hier arceringen op de rijbaan aan te brengen om deze hinder te beperken?
Met vriendelijke groeten
Bob van der Vleuten.

Hoewel ik er in eerste instantie vanuit ging dat deze mail niets te weeg zou brengen ontving ik twee weken later een mail terug van Wegen en Verkeer:

Geachte heer

In antwoord op uw e-mail van 21 februari 2011 aangaande bovenvermelde aangelegenheid kan ik u meedelen dat een afspraak werd gemaakt voor een overleg met de Politie (zone Geel-Laakdal-Meerhout en de verantwoordelijke van Mobiliteit van de gemeente Laakdal om de toestand ter plaatse te bespreken; aangezien parkeren een gemeentelijke aangelegenheid is worden deze partijen bij het overleg betrokken.

Het probleem van zichtbaarheid bij het uitrijden stelt zich ook ter hoogte van de opritten van het tuincentrum; aanvullend is er ook nog een bocht op de N127 die het zicht beperkt.

Hoogachtend ir. Henk Keymeulen
afdelingshoofd

Nu, een maand later, kon ik opmerken dat er effectief arceringen werden aangebracht. Het heeft dus wel degelijk nut om als burger dergelijke mails te versturen. Een ‘neen’ heb je en een ‘ja’ kan je krijgen. Een welgemeende merci aan de dienst wegen en verkeer en de gemeente Laakdal.

Het resultaat van een mailtje te sturen

[ad#adsense]

De VN Vetoraad

Published on February 20, 2011 in opinie and Politiek. 0 Comments Tags: , .

De VN Veiligheidsraad werd bij haar oprichting voorzien van een redelijk vreemde structuur. Een structuur gebaseerd op de uitkomst van de tweede wereldoorlog, een structuur die volgens mij inmiddels achterhaald is. De wereldorde is sinds 1946 immers ook sterk veranderd.

Wat mij stoort aan de VN Veiligheidsraad is het concept van de permanente leden en vooral hun vetorecht. Hoewel dit concept in de jaren ’40 misschien logisch en correct was is het dat nu allerminst. Ik kan me moeilijk inbeelden waarom vijf landen op basis van de uitkomst van een oorlog die inmiddels meer dan een half eeuw achter ons ligt meer macht moeten krijgen dan de anderen. Zulk een oneerlijke verdeling kan toch enkel de goede en correcte werking van een veiligheidsraad in de weg staan? Inderdaad, er is geen enkele goede reden om dergelijke veto’s in stand te houden. De VS, Rusland, China, het VK en Frankrijk hebben geen enkele reden die het algemeen belang dient om hun veto’s te behouden.
Ik neem deze veto’s vooral op de korrel omdat ze resoluties tegenhouden die onrecht in de wereld aanklagen. De meest duidelijke daarbij zijn de resoluties die gekant zijn tegen Israël. Israël kan illegale nederzettingen bouwen, afscheidingsmuren zetten, gebieden isoleren en mensenrechten schenden; maar probeer er een resolutie tegenin te brengen en daar staat grote vriend Amerika te zwaaien met zijn veto. Amerika, het land dat zich zo vaak toedicht een voorbeeld te zijn voor vrijheid en rechtvaardigheid steunt een staat met alle mogelijke middelen in haar bijna genocidiale acties. Let wel, ik keur de acties van de bepaalde Palestijnse fracties ook volledig af. Ook met China en Rusland zit ik verveeld, twee landen die nog zo’n lange weg te gaan hebben op vlak van mensenrechten zitten permanent in de veiligheidsraad, hallucinant!
Het zou mijns inziens beter zijn moesten de veto’s verdwijnen en zou men werken zonder permanente leden. Laat men leden op korte en lange termijn kiezen, een aanpassing van het systeem dus waarbij de bezetting van de permanente zetels om de vijf of tien jaar wordt aangepast naar de machtsverhoudingen in de wereld. Op die manier zouden bijvoorbeeld de EU, India en Brazilië kunnen plaatsnemen.
Noem het kort door de bocht maar volgens mij is de huidige VN Veiligheidsraad een orgaan dat niet naar behoren kan functioneren door de veto’s. Het is tijd voor een invulling die beter in deze tijdsgeest past.

CD&V slaat bal rijopleiding mis

Published on January 1, 2011 in opinie and Politiek. 1 Comment Tags: , , , , .

Onlangs stond het volgende op deredactie.be te lezen:

“CD&V wil daarom de stageperiode, die nu is teruggebracht tot 3 maanden, verlengen tot 1 jaar. De partij vindt dat de jongeren meer ervaring moeten opdoen vooraleer ze zich in het verkeer mengen. “Minstens 1 jaar rondrijden met een voorlopig rijbewijs is een must om ervaring op te doen”, vindt Van den Bergh.”

De oplossing die de heer Van den Bergh hier aanreikt is geen oplossing. Het is geen oplossing omdat de verandering van de regel weinig of niets zal veranderen aan de hoeveelheid rijervaring die men opdoet tussen het behalen van het voorlopig rijbewijs en het afleggen van het examen. Wie op dit moment snel zijn rijexamen wil halen, binnen de kortst mogelijke termijn dus, zal intensief oefenen en waarschijnlijk de rijschool inschakelen. Op die manier doet men op korte termijn veel ervaring op. Anderen, voor wie een rijbewijs een extraatje is, gaan een of twee keer in de week een uurtje rijden met de ouders en leggen hun examen waarschijnlijk pas na ongeveer een jaar af. Doen zij meer ervaring in het verkeer op? Ik betwijfel het.

Het verlengen van de minimumtermijn zal dus tot gevolg hebben dat men meer gespreid zal oefenen en waarschijnlijk minder intensief. Maar het argument dat men meer ervaring zal opdoen is gebakken lucht, in theorie en mathematisch misschien te verantwoorden maar in de praktijk een maat tot niets. Het zou kunnen zorgen dat verantwoordelijke jongeren langer intensief zullen oefenen; maar laat ons eerlijk zijn, die jongeren zijn niet het doelpubliek van de maatregel die men voorstelt.

Wat dan wel?

Toegegeven, er is een probleem, echter duiden de alinea’s hierboven al duidelijk aan dat er een andere oplossing nodig is dan een cijfertje aan te passen in het wetboek. We hebben nood aan een aantal praktische maatregelen die de problemen aanpakken, niet enkel bij de jongeren trouwens. Daarom ben ik voorstander van volgende zaken:

  • Een theoretisch examen dat men serieus moet nemen. Ik geraakte door mijn theoretisch examen zonder er voor te hoeven leren of lessen te volgen. Het theoretisch examen moet ook breder zijn dan enkel het kennen en toepassen van de wet, men moet vragen durven stellen die de verantwoordelijkheid in een persoon wakker schudden.
  • Een strenger en objectiever praktisch examen. De laksheid bij sommige examinatoren is een factor die serieus speelt bij het al dan niet slagen voor het praktisch rijexamen. Het praktisch examen moet meer inhouden dan een beetje rondrijden op de grote wegen en in de stadskern, men moet meer manoeuvres laten uitvoeren en speciale/gevaarlijke punten bezoeken. Wanneer een persoon uiteindelijk geslaagd is, moeten er daarenboven nog steeds feedback zijn zodat men zijn/haar goede en slechte punten kent en nog kan verbeteren.
  • Er is nood aan een beleid waarbij men chauffeurs opvolgt, alle chauffeurs. Het is op zijn minst vreemd te noemen dat mensen hun wagen om het jaar naar de keuring moeten brengen om de veiligheid van het vehicle te garanderen, maar dat de persoon die met die wagen rijdt, geacht wordt zijn leven lang even rijvaardig te zijn. Dat is een onrealistische veronderstelling, er rijden maar al te veel mensen op de weg die indien ze hun examen opnieuw zouden moeten afleggen, niet meer zouden slagen. Er is dus nood aan een soort van opvolging van de rijvaardigheid van de automobilisten, een geregelde hernieuwing van het rijbewijs is daar bijvoorbeeld een optie voor.
  • Sensibilisering, men kan het machogedrag/haantjesgedrag of de denkwijze waarbij velen denken dat ze bovengemiddelde automobilisten zijn enkel verminderen als men ook aan sterke en effectieve sensibilisering doet. Zonder daarmee de jeugd te stigmatiseren als onverantwoordelijke brokkenpiloten. Een manier om dit te doen is bijvoorbeeld nog een verplichte sessie te houden met de gevaren die schuilen achter het rijden met een auto en de verantwoordelijkheid van de automobilist in de kijker te zetten. Dat zou bijvoorbeeld net na het behalen van het rijbewijs kunnen.

Er zijn dus voldoende alternatieve mogelijkheden op het lapmiddeltje dat CD&V voorstelt.

Stigmatisering van de jongeren

Buiten de inhoudelijke argumenten en voorstellen die ik in deze tekst doe wil ik ook wijzen op de manier waarop men omgaat met dit probleem. Al te vaak wordt er gesproken over de onverantwoordelijke jongeren achter het stuur, men drukt een stigma op de automobilist die jonger is dan 24. De statistieken zijn er inderdaad, maar ze vormen geen reden tot het collectief aan de schandpaal nagelen van alle jonge chauffeurs! Wij jongeren krijgen al zoveel onterechte verwijten naar ons hoofd gegooid.

Ik ben zelf 22 jaar en rijd nu ongeveer drie jaar met de wagen, ik heb nog nooit een ongeval, verkeersboete of ander incident gehad. Ook ik val onder deze categorie maar ben een voorbeeld van de vele verantwoordelijke jonge automobilisten, laten we niet vergeten dat zij er ook zijn.