Tag Archive for 'facebook'

Use a page, stupid!

Het is een veelvoorkomend fenomeen: de lokale vereniging of organisatie die plots het nut inziet van sociale media, in het bijzonder Facebook. Dat is positief, hoe meer zielen hoe meer vreugd! Maar het effect hier van is echter niet helemaal zoals men zou hopen. Vele verenigingen maken – in hun onkunde of onwetendheid – een profiel aan in plaats van een pagina. Dat heeft zo zijn gevolgen, dewelke voor zowel de doorsnee gebruiker als de vereniging negatief zijn. Daarom deze blogpost, in de hoop toch een aantal verenigingen op het juiste pad te krijgen en wat misverstanden de wereld uit te krijgen.

Het eerste argument voor het gebruik van pagina’s is doodeenvoudig: een vereniging die een profiel aanmaakt en zich dus als mens registreert op Facebook, schendt daarmee de gebruiksvoorwaarden van Facebook. Maar wie geeft daar dezer dagen een sikkepit om, ik zal met betere argumente moeten komen vrees ik.

Serieus dus nu. Het grootste voordeel aan een pagina is ongetwijfeld de insights functie die Facebook voorziet voor pagina’s. Het is een soort Google Analytics maar dan voor een Facebook pagina. De beheerders van de pagina kunnen er snel een beeld krijgen op verschillende interessant statistieken zoals bijvoorbeeld het aantal actieve gebruikers per maand.

Bovendien kan men een pagina eenvoudiger beheren met meerdere personen dan men dat kan met een profiel. Een profiel vereist namelijk dat elke beheerder het e-mailadres en paswoord heeft waarmee het profiel werd aangemaakt. Dit introduceert ook het risico dat een malifide beheerder aan de haal kan gaan met het profiel door die gegevens te wijzigen. Beide problemen heeft men niet met een pagina, het volstaat om als beheerder aangeduid te worden en men kan via de eigen login de pagina beheren. Ook geen rompslomp meer met in- en uitloggen of het gebruik van incognitomodus.

Normaal zou je nu al gewonnen moeten zijn voor het concept van een pagina. Echter denk je misschien het volgende: “Met een pagina kan ik geen mensen uitnodigen voor een evenement.” Dat is correct maar hier hoort ook een bedenking bij. Missen dergelijke massale uitnodigingen hun effect niet? Wanneer men kijkt naar evenementen en naar het aantal personen in de categorie “moet nog antwoorden” kan men al snel concluderen dat uitnodigingen niet echt werken. Wat wel werkt: een evenement aanmaken met een page, dat verschijnt dan op de wall, waardoor anderen het weer kunnen delen en er een “viral buzz” rond ontstaat. Vergelijk het met een populaire link of afbeelding op Facebook.

Wat bovendien vaak voorkomt bij profielen van organisaties is dat de organisatie in kwestie haar privacy instellingen vergeet aan te passen en het profiel bijgevolg niet publiek is. Daardoor zal veel informatie niet het bereik hebben dat het wel gehad had indien men voor een pagina had gekozen. En als de vriendenlijst die een beperking van 5000 man heeft vol zit, dan zit de organisatie helemaal met de gebakken peren!

Wat de gewone gebruiker meestal ook niet beseft is dat vrienden worden met een vereniging ook inhoud dat de beheerders van dat profiel je posts standaard kunnen bekijken, indien je dus gesteld bent op een goed beheer van je privacy valt dit sterk af te raden.

Om af te sluiten nog een laatste argument dat je mijlen ver over de streep zou moeten trekken. Een pagina kan men veel sterker aanpassen en er bestaan meerdere Facebook-applicaties die specifiek gericht zijn op pagina’s.

Tot zover mijn argumenten voor, zie hier mijn argumenten tegen:

… ze zijn er niet …

Deze blogpost kwam tot stand in samenwerking met Tom Ribbens en was een rechtstreeks gevolg van deze Facebook status.

Aan Jan Vangrinsven, Apache indiaan

Vandaag publiceerde Jan Vangrinsven openlijk zijn kritiek over de hype die men in de traditionele media opzette omtrent de impact van sociale media tijdens en na het pukkelpop drama. Hoewel ik akkoord ga met een aantal punten die hij maakt ben ik voor het grootste deel niet akkoord en vind ik de toon die hij in zijn tekst gebruikt beneden een respectabel peil. Vandaar dit schrijven aan Jan.

Geachte heer Vangrinsven

U publiceerde op de website apache.be een tekst getiteld: “Twitter en Facebook, asociale media bij het #pp11 drama” en hekelt er het feit dat deze nieuwe media een heldenstatus krijgen toegedicht.

Eerst en vooral wil ik u er op wijzen dat het niet de media zijn die de heldenstatus toegedicht krijgen maar vooral de mensen die, al dan niet met behulp van deze media, hulp wilden bieden aan de uitgeregende en met verstomming geslagen pukkelpopgangers. Indien u de traditionele media goed gevolgd heeft, heeft u kunnen opmerken dat er meer aandacht is gegaan naar de mensen die acties ondernamen en steun betuigden danwel het medium langs dewelke ze dit deden. Ja, er is in de journaals en programma’s als terzake aandacht geschonken aan #hasselthelpt en #pp11 maar dit niet buiten proportie. Het was namelijk de eerste keer dat op een dergelijke virale manier via de nieuwe media gereageerd werd op een drama. Dat dit aandacht krijgt is niet meer dan normaal en dat men het als positief bekijkt is tevens toe te juichen, op die manier is de hele bevolking op de hoogte van de mogelijkheden die een dergelijk medium schept en van de positieve ingesteldheid die onder de gebruikers ervan gedeeld wordt.

U veroordeelt tweeps en facebookers omdat dat zij volgens u een ongeoorloofde geruchtenstroom gestart hebben en beweert dat men door 5 minuten het nieuws te volgen meer te weten kwam. Wel ik moet u het tegendeel vertellen, zeer kort na de betrouwbare gebeurtenissen was het eerste medium waarop er melding was van omgevallen toren en ingestorte tenten wel degelijk Twitter, het was ook de plaats waar voor het eerst foto’s en video’s te zien waren. Gaat u ons misschien vertellen dat beeldmateriaal gedubbelcheckt moet worden als dit 5 minuten na de ramp al beschikbaar is? Of denkt u dat mensen zomaar berichten de wereld in sturen waarin ze rapporteren over een groot aantal gewonden? Het enige echt foute gerucht was dat van het dodental maar dit vond zijn oorsprong niet op Twitter, het ontstond bij de brandweer van Sint Truiden en was al gauw te zien op de websites van, u gelooft uw ogen niet, de traditionele media.

Wat de steunbetuigingen betreft heeft u waarschijnlijk gelijk, die hadden misschien beter via een andere #-tag gecommuniceerd gebleven zodat de informatie makkelijker te scheiden was van de andere berichten omtrent de gebeurtenissen. Dat is een les die we niet moeten vergeten.

Ook geeft u aan dat er enkel soelaas was voor de elite die een smartphone hebben met een dataverbinding. Ik kan beamen dat een niet al te groot percentage van de mensen op de weide in de categorie vallen maar dat wil toch niet zeggen dat het geen nut had? Als 1 persoon een nuttig bericht kan ontvangen en dit doorverteld aan zijn vrienden kan dat meteen een groep mensen helpen. Of denkt u dat bezitters van een smartphone asociale individuen zijn die hun medemens geen blik of woord gunnen? Gezien de daling van de kostprijs van abonnementen en smartphone’s mogen we ervan uitgaan dat meer en meer mensen een dergelijk toestel zullen bezitten en communicatie via dergelijk medium zal toenemen. Niets elitair of asociaal aan dus, gewoon nog een beetje nieuw.

Tenslotte verslok ik mij in mijn koffie toen ik uw vergelijking met de hulp naar Afrika las. Uit uw betoog versta ik dat de pukkelpopgangers verwende tieners zijn die de hulp die hen aangeboden werd niet verdienden omdat er elders in de wereld mensen zijn die er erger aan toe zijn. Als we die logica volgen mijnheer dan mogen we enkel hulp bieden aan de zwaksten op deze aardbol en moet al de rest die een probleem heeft maar wachten. Is het zo’n schande dat mensen iemand een slaapplaats of een lift aanbieden? Het is toch niet dat dergelijke acties uitsluiten dat men ook solidair is met anderen in de wereld, het een sluit het ander hoegenaamd niet uit. We moeten blij zijn dat mensen nog solidair willen zijn na alle verplichte solidariteit die de overheid ons al reeds opdringt.

Mijnheer Vangrinsven, @apache_be noemt uw artikel een vloek temidden een lofzang. Ik noem uw artikel een flauwe tekst van een verzuurd individu dat niet door heeft dat de tijd verandert. Ik hoop dat u uw mening herziet, ze strookt niet met de werkelijkheid.

 

Met vriendelijke groeten

Bob van der Vleuten

Pascal “ik Twitter niet” Smet

Het moet nogal wat geweest zijn toen Pascal Smet plots zag dat hij tweets aan het zenden was zonder dat hij dat wist. Een of andere grappenmaker had zich een account gemaakt onder de naam @PascalSmet. Dit net na de Terzake-uitzending over sociale media op school. Geniaal als u het mij vraagt, vooral de wijze waarop:

@PascalSmet: Na de @TerzakeTV uitzending over sociale media en ICT in het Vlaamse onderwijs heb ik besloten om zelf een profiel te starten op twitter.

Een dag later verdween de account en toen begonnen een aantal tweeps zich vragen te stellen: “draaide de minister ons een loer of draaide iemand de minister een loer?” Even later werd alles duidelijk na een bericht op Facebook:

U kan er ook meteen mijn reactie bij zien. Die reactie is echt gemeend, ik zie niet in hoe een minister van onderwijs die voortdurend praat over het moderniseren van onderwijs met behulp van ICT, niet het inzicht heeft dat hij daarin het goede voorbeeld kan geven. Aanwezig zijn op Twitter zou dus geen overbodige luxe zijn.

De minister zou daar van kunnen leren hoe Twitter echt werkt zodat hij er niet in abstracte termen over hoeft te praten. Langs de andere kant zou hij zich op die manier meer kunnen betrekken bij leerkrachten die nu uit eigen beweging hun leerlingen via Twitter laten werken in de klas.

Maar wat doet de minister? Hij komt op Facebook een “het was ik niet” statement maken en boert op dezelfde manier verder. Daar zit mijns inziens weinig inzicht achter, deze minister mag dan praten over de concepten, ze toepassen in de eigen omgeving doet hij alvast niet.