De mensen die mij volgen op Twitter zullen al hebben opgemerkt dat ik de laatste weken terug zeer actief ben op dit medium. Voornamelijk kan men de oorzaak daarvoor vinden bij de grappen en grollen van het bekende Facebook. Na herhaaldelijke fouten, bugs, privacy issues,onnozelheden en dergelijke was ik dit sociale netwerk volledig beu. Ik heb toen besloten te stoppen met Facebook te gebruiken en enkel status updates te posten op Twitter (deze worden trouwens ook weergegeven op mijn oude Facebookpagina).
Ik ben zeer blij met de keuze die ik gemaakt heb om over te stappen naar Twitter, het geeft een – volgens mij – veel gezondere manier van interageren met andere gebruikers en maakt dit ook zeer makkelijk. Het grootste voordeel is de toegankelijkheid die het biedt tot mensen waar je normaal nooit wat aan zou kunnen vragen of zeggen. Door iedereen gekend maar voor weinigen toegankelijk: de bekende Vlamingen. Ik spreek voor mij persoonlijk dan ook vooral over journalisten en politici.
Inmiddels heb ik al reacties kunnen krijgen van Ivan De Vadder (@vadderi), Vincent Van Quickenborne (@vincentvq), Sven Gatz (@svengatz) en Koen Fillet (@filletk). Dit over allerhande onderwerpen, de ene ‘tweet’ al serieuzer dan de andere. Het gaat van eenvoudige grapjes tot politiek geïnspireerde onderwerpen of opmerkingen.
Een leuk voorbeeld van één van deze conversaties is er een met Ivan De Vadder over zijn boek ‘Pleidooi voor een eerlijke politiek‘. Op een bepaald moment twittert De Vadder dat hij de tweede druk van het boek in handen houdt, het vervolg kan u hier lezen:
Ik: @vadderi inhoudelijke aanpassingen of gewoon een nieuwe oplage?
U kan begrijpen dat ik even kon lachen met deze laatste reactie. Echter komen er ook serieuzere zaken voor in mijn twitter tijdlijn, een voorbeeld van opmerking naar Vincent Van Quickenborne:
Ik: opmerkelijk: @VincentVQ staat niet bij de ondertekenaars van het manifest van @openvld, waarom?
VQ: @bobvdv ik teken met plezier maar kom er vnmorgen niet bij zijn
Ik ben zeer blij dat ik zo’n reacties kan krijgen van personen die meer dan honderden followers hebben. Het loont de moeite om dus af en toe een @-reply te twitteren, je weet maar nooit waar het op uitdraait. De ene persoon is wel meer geneigd te reageren dan de andere. Ik hoop dat ik op deze manier ook nog andere ‘bekendheden’ eens een vraag kan stellen of een opmerking kan sturen, het heeft iets speciaals om zo te kunnen communiceren. Twitter is dus een open kanaal waar het idee van one to many communicatie perfect wordt gecombineerd met one to one.
De VRT start met een nieuw programma dat ‘Oog In Oog’ zal noemen en vroeg op de website deredactie.be naar vragen van wij, de burgers, aan de politici. Vandaar heb ik zelf ook een vraag in mailvorm gegoten en voorzien van een degelijke inleiding. Ik heb deze zopas verstuurd naar ooginoog@een.be
Bij deze de mail die ik verzonden heb:
Beste,
De politieke wereld kampt al langer met het probleem van haar geloofwaardigheid. Een recent voorbeeld van de oorzaken hiervan, zijn de twee Vlaamse ministers die openlijk aan kiezersbedrog doen door zich als lijsttrekker naar voor te schuiven voor een instelling waar ze niet willen zetelen. Dit is echter maar één van de oorzaken van het dalende vertrouwen in de politiek. Zelf vind ik dit een groot probleem, als een volk geen vertrouwen heeft in de mensen die haar land besturen, hoe kan men dan nog productief en met een maatschappelijk draagvlak regeren?
Vandaar mijn vraag: wat gaat u doen om het vertrouwen te herstellen?
Of meer concreet: Bent u voor een plicht tot het opnemen van een mandaat waarvoor men zich verkiesbaar stelt?
Met vriendelijke groeten
Bob van der Vleuten
Lid Studentenraad
Universiteit Hasselt
Ik hoop natuurlijk dat deze vragen worden opgepikt door de redactie van Oog in Oog. De mosterd heb ik een beetje gehaald in het boek van Ivan De Vadder dat ik momenteel aan het lezen ben, namelijk ‘Pleidooi voor een eerlijke politiek’.
Update: Ik heb zopas een email aangekregen van vrt waarin ze me laten weten dat mijn vraag niet aan bod komt.
Vandaag heb ik mijn website en domein verhuisd van godaddy.com naar de servers van one.com. De grootste reden hiervoor is kostprijs en – naar mijn mening – het gebrek aan performance van de godaddy servers. De hoge kostprijs van mijn hosting pakket bij godaddy lag vooral aan de vele talen die de server ondersteunde en het overdreven aantal tools die voorhanden waren. Echter had ik hier geen nood aan, net als de tien gigabyte webruimte die ik bij godaddy kreeg.
Bij One.com betaal ik nu inmiddels een goede €50 minder, een niet te onderschatten bedrag voor een eenvoudige blog te hosten.
Het overzetten van mijn WordPress blog en een Phpbb privé forum verliepen foutloos alsook het overzetten van het domein. Het overzetten van het domein heeft wel een aantal dagen geduurd maar dat is blijkbaar een normale procedure. Het overzetten van WordPress en Phpbb kon zeer simpel gedaan worden door het verplaatsen van files en databases en het aanpassen van een aantal configuratiebestanden.
“Security Now!” is een podcast van het TWiT.tv netwerk van Leo Laporte. In deze podcast spreekt Leo Laporte elke week met security guru Steve Gibson. Meestal gaat het over recente ontwikkelingen in computer beveiliging en vragen van luisteraars maar af en toe zijn er ook leerrijke afleveringen over bepaalde concepten zoals bijvoorbeeld encryptie. Zelfs het basisontwerp van de computer en de evolutie die deze meemaakte wordt uit de doeken gedaan.
Steve maakt de podcast vooral interessant door de drempel laag te houden, hij is geniaal in het uitleggen van de problemen op een eenvoudige doch juiste en volledige manier. Ook de “Your Questions, Steve’s answers” afleveringen die om de twee weken uitkomen zijn zeer leerrijk een aangeraden. Ik kan alle studenten informatica en andere computerliefhebbers deze podcast aanraden.
TWiT logo
Andere interessante podcasts op het TWiT netwerk zijn het gelijknamige TWiT, Windows Weekly met Paul Thurrot, Macbreak Weekly en This Week in Google (TWiG). TWiT heeft nog een hoop meer podcasts maar deze zijn volgens mij de meest interessante.
Vandaag had ik mijn examen wetenschapsfilosofie in het kader van de opleiding Informatica ICT aan de Universiteit Hasselt. Eén van de vereisten voor dit examen was het schrijven van een korte paper rond een zelf gekozen onderwerp. Ik heb gekozen voor het onderwerp “Kunnen computers denken en wanneer spreekt men over denken”.
Het Duitse federale agentschap voor bescherming van informatie heeft de Duitse bevolking aangeraden om geen gebruik te maken van browsers uit de ‘Internet Explorer’ familie.
Het deed dit naar aanleiding van de Chinese aanvallen op Google en een tiental andere grote bedrijven in de VS. Deze aanvallen maakten namelijk gebruik van een beveiligingsfout in de browser van Microsoft.
Microsoft zelf komt met het zwakke excuus dat als men de browserbeveiliging op hoog zet, deze fout niet voorkomt. Men vergeet daarbij wel te vermelden dat zeer veel websites dan niet meer naar behoren werken of geblokkeerd worden zonder dat dit nodig is.
Ik kan dit advies van de Duitse regering enkel aanmoedigen en zou onze eigen overheid ook aanraden van dit advies te geven aan de inwoners van ons land. Er zijn genoeg alternatieven te vinden op de browsermarkt die niet enkel veiliger zijn maar ook nog eens een betere ondersteuning bieden aan de vastgelegde standaarden. Deze ‘alternatieve’ browser zijn bijvoorbeeld Google Chrome, Mozilla Firefox, Opera en dergelijke.
Het is dus ook maar goed dat Microsoft verplicht wordt van in Europa een browserkeuzevenster te installeren op haar verkochte windows exemplaren.
Het 'browserkeuzevenster'
Ik gebruik zelf Mozilla Firefox en kan deze browser aan iedereen aanraden. Voor mensen met een tragere computer is Google Chrome de browser bij uitstek.
So here’s the thing: if I ask a random iTunes user if iTunes has Twitter and Facebook integration, would they say ‘yes’ or ‘no’? They’ll probably say no and I think they’re right in doing so. Some – Apple employees and iTunes developers – will say yes, because indeed iTunes has some functionality that integrates with Twitter and Facebook. So it is there? It’s indeed there, be it in a very user unfriendly way in a very well hidden place inside the iTunes Store.
This is what iTunes does right now: it allows you to share an album or a song you see in the iTunes Store by clicking a little arrow which presents you with a menu, which then gives you the option to click on Twitter or Facebook. Now don’t expect iTunes to use the API, it just sends you to the twitter page and fills in the box for you.
Current crappy Twitter and Facebook 'integration'
I wonder, what moron chose to do it this way, who would ever think that this would qualify as proper integration with a social website?
What it should be
So what should this ‘integration’ be? I think iTunes could use an integration that lets you share or ‘tweet’ what you’re listening on Twitter or Facebook by a click of the button. An other way to share a bit of your ‘tunes taste’ is the ability to recommend a song through Twitter or Facebook (Last.fm would be great too) by just right clicking a song and clicking share (this could also apply to albums, podcasts, etc).
iTunes could easily use the Facebook and Twitter API’s for this. In fact, I think it could be programmed in less then a week.
It would be a great boost for the iTunes player if you ask me, knowing that stuff like this is already available in the so-called ‘iTunes killer’ Songbird. And I also want to mention that if Apple were to decide to do this the right way, they’d probably do it in a more innovative way. they would do it better than I just described.
If you’ve got some related ideas of your own, please do share them in the comments section.
Ik wil even een website ‘pluggen’ zoals ze dat zeggen. Het betreft hier een forum dat werd opgezet door Frank Puttemans. Het is een nederlandstalig forum dat rond de textverwerker LaTeX draait. Momenteel heeft het een nogal kleine doch actieve userbase. Ik nodig je uit om er zeker een kijkje te nemen!
Google Chrome OS is volgens mij een zeer interessant en innoverend concept. Het idee dat bijna alles in ‘the cloud’ zal gebeuren spreekt mij ook zeker aan, dit zorgt namelijk voor meer flexibiliteit en beschikbaarheid van data. Echter heb ik mijn twijfels over een mogelijke doorbraak van het besturingssysteem in België. Die twijfels vinden hun oorzaak vooral bij de telecomsector en een aantal andere diensten die hier niet beschikbaar zullen zijn.
Laat me beginnen bij de telecomsector, zoals velen onder ons al weten zijn wij één van de weinige landen waar datalimieten nog doodnormaal zijn en de prijs per megabyte extreem hoog is. Dit zowel voor de gewone internet abbonnementen alsook de mobiele 3G internet abbonementen. Dit is een probleem voor het gebruik van een besturingssysteem zoals Chrome OS, men zal namelijk meer en meer data beginnen vervoeren tussen de client en servers. Aangezien alle data zich op het internet bevindt zal deze geregeld verzonden worden van en naar de server. Voor email is dit niet zo’n probleem, maar wanneer we over documenten, foto’s en vooral video beginnen te spreken zien we meteen een grote toename in traffiek. Zolang er dus een beperking is op die traffiek en de connectie op zich niet betaalbaar is zie ik Chrome OS niet meteen doorbreken in ons land.
Daarbij komt ook het gebrek aan services zoals Hulu en andere online content providers. Meestal gaat het om online services die video of audio on demand aanbieden via een website. Echter bijven deze services meestal beperkt in gebruik tot inwoners van de VS. Apple krijgt het niet eens voor elkaar om in de Belgische iTunes store films aan te bieden, dit om juridische redenen en natuurlijk het probleem dat ik zopas behandelde.
Laat mij wel duidelijk zijn: Ik vind Google Chrome OS een prachtig concept voor netbooks, en de mogelijkheden die deze manier van werken levert zullen zeker nog toenemen. Ik beklaag enkel het vastgeroeste idee van onze telecomoperatoren dat men limieten moet leggen op de traffiek die over een connectie gaat, ik zie er naar mate de jaren vorderen minder en minder het nut van, buiten dan het binnenscheppen van pakken onverdiend geld.
