Category Archives: Universiteit

Party Deals, winnende app op Apps For Students

Samen met Rutger Bevers heb ik gisteren deelgenomen aan Apps For Students in Leuven. Een hackathon die werd georganiseerd door Trissen in samenwerking met de KULeuven en Open Knowledge Foundation.

De opdracht was een app te maken die relevant was voor studenten en die liefst gebruik maakte van een aantal open data sets.

Rutger en ik kwamen uiteindelijk met een idee voor een app waarmee studenten wat geld kunnen besparen. We wisten immers beiden uit eigen ervaring dat dat voor een student echt belangrijk kan zijn. Wat ook centraal staat in het studentenleven zijn studentikoze feestjes en fuiven. We besloten die twee gegevens te combineren en kwamen tot de app Party Deals.

De App

Party Deals is een app waarmee studenten in groep deals (korting, gratis drank, …) kunnen krijgen als ze naar een fuif gaan. Dat geeft een win-win situatie want verenigingen kunnen door groepen aan te trekken hun opkomst verhogen en de studenten kunnen wat geld uitsparen als ze in groep uitgaan.

Met Party Deals worden de fuiven van die dag getoond in de app en kan je jouw deal realtime berekenen door in de app aan te geven met hoeveel personen je in je groep bent. Je kan dan meteen de verschillende deals bij fuiven vergelijken, meer info opvragen, het evenement delen op Facebook en tenslotte in de app je ticket kopen via een SMS systeem.

SMS systeem

Dit laatste is belangrijk om iedereen toe te laten individueel te laten betalen maar toch te zorgen dat er niet vals gespeeld wordt bij de groepsaankoop. Het gaat als volgt in zijn werk:

  1. In de app wordt aangegeven dat men tickets wil kopen.
  2. De app geeft een code weer die elk groepslid moet sms’en.
  3. Elk groepslid stuurt deze code via SMS
  4. De app geeft weer wie al een SMS gestuurd heeft.
  5. Pas als evenveel personen een SMS heeft gestuurd als er personen in de groep zijn, gaat de deal door en krijgt elk groepslid een SMS aan met de bevestigingscode.

In de prijzen gevallen

Met onze app en bijhordende presentatie vielen we uiteindelijk goed in de prijzen. We wonnen zowel de juryprijs als de publieksprijs. Een leuke opsteker voor Rutger en mijzelf. De winnende presentatie kan je hieronder bekijken. Het hackathonprototype van de webapp kan je best met je smartphone of smartphonesimulator bekijken en is te vinden op http://a4s.bobvandervleuten.com



tedxuhaseltSalon Header

TEDxUHasselt Salon talk: Informatie (over)consumptie

TEDxUHasselt SalonOp 23 februari vond in de wintertuin van de Universiteit Hasselt de eerste editie plaats van TEDxUHasselt Salon. Een soort van mini versie van TEDx waar iedereen die een leuk idee, project of een knappe gedachte deze kan komen delen met een divers publiek. Als mede-oprichter van TEDxUHasselt heb ik even getwijfeld om zelf ook een talk te geven. Echter had ik pas gehoord over het information diet van Clay A. Johnson en het Focus Manifesto van Leo Babauta. Beiden boeken met heel wat “ideas worth spreading”

Ik knutselde – met inhoud van onder meer de vermelde boeken – mijn presentatie in elkaar over information (over)consumption. Ik bereide de talk voor in het Engels daar er de kans was om anderstaligen in het publiek te treffen, dit bleek een foute veronderstelling te zijn. In mijn talk haal ik eerst een analogie aan met de evolutie van het voedsel en hoe we tegenwoordig sterk moeten oppassen met wat we eten, vooral door de overvloed aan te consumeren voedsel. Hetzelfde geld voor informatie. In de talk heb ik me daarna toegespitst op twee aspecten: focus en bronnenselectie. Ik doe de inhoud niet uit de doeken in deze post, dat zou me te ver doen uitweiden. De begeleidende presentatie staat inmiddels op Slideshare:

Zoals beloofd aan het einde van de talk deel ik nog een aantal interessante links betreffende dit onderwerp:

 

Doopverbod, neen! Doopcontracten, ja!

Vandaag stootte ik, net als vele andere studenten, op een verontrustend artikel. Het betreft hier het voorstel van kamerlid Louis om studentendopen exhuberant te bestraffen met 2 jaar cel en € 1750 boete. Als argument haalt het kamerlid redenen aan die de Diepenbeekse student alvast vreemd in de oren zullen klinken:

“Studentendopen zijn een aaneenschakeling van treiterijen, de ene al onaangenamer dan de andere, met de bedoeling om nieuwelingen te vernederen”, zo betoogt Louis. Hij verwijst naar volgende praktijken: schachten in zwembroek of naakt kopje-onder doen gaan in een vat vol dierenbloed en dierlijke uitwerpselen; hen naakt doen defileren; hen kaalscheren of het schaamhaar wegscheren; hen walgelijke brouwsels doen slikken tot brakens toe. Deze praktijken bestaan aan de meeste universiteiten en hogescholen en ze worden verrechtvaardigd als “studentenfolklore”. [1]

Dat deze misschien voorkomen in andere studentengemeenten zal ik niet ontkennen, hoewel er in de meeste Vlaamse steden en gemeenten met een studentenpopulatie wel een duidelijke regelgeving bestaat.

Dit is echter totaal geen reden op een verbod op te leggen. Menig student of alumnus zal immers met plezier over zijn doop praten als zijnde een unieke en plezante belevenis. Bovendien is een doop een belangrijk en traditioneel concept in de studentikoze folklore. Ook de argumentatie dat studenten zouden gidiscrimineerd zouden worden indien ze niet gedoopt zijn raakt kant nog wal.

Wat wel nuttig kan zijn is een duidelijk doopcontract waarin de gedoopte en de doper afspraken maken over wat er kan en niet kan, eventueel gecoordineerd door de universiteit, hogeschool of gemeente. Dergelijke contracten of regelgeving hebben namelijk hun nut al bewezen in Diepenbeek [2] en een aantal andere studentengemeenten. Het contract of de regelgeving kan dan zeer duidelijk bepalen wat er mag, zo kunnen de voorbeelden van de heer Louis zeer eenvoudig verbannen worden. Een nationaal verbod met overdreven bestraffing is dus nergens voor nodig. Studenten, gemeentebesturen en instellingen van het hoger onderwijs zijn zelf capabel genoeg om een eigen regelgeving op te zetten, aangepast aan de lokale situatie.

Mijns inziens reageert het kamerlid hier op overdreven wijze op een lokaal probleem dat hij meteen aanziet als een nationale epidemie van excessen bij studentendopen. Had het kamerlid een beter onderzoek gedaan naar de situatie in de verschillende gemeentes dan had deze hele commotie niet nodig geweest.

Laten we de soep minder heet eten dan ze geserveerd werd en pleiten voor duidelijke lokale regelgeving.

[1] Kamerlid Louis wil studentendopen bestraffen met twee jaar cel – Gazet van antwerpen – 05/12/2011 - http://www.gva.be/nieuws/binnenland/aid1097011/kamerlid-louis-wil-studentendopen-bestraffen-met-twee-jaar-cel.aspx

[2] Verenigingsdocument StuRa UHasselt

 

 

StuRa Magazine Column: Student zijn

Logo Studentenraad UHasselt“Student zijn: dat wordt men niet. Student zijn: dat leert men niet. Student zijn: vergeet men niet, dat is men of men is het niet.”, staat te lezen in de studentencodex. Welnu, wij studenten zijn blij dat we student zijn, trots zelfs! Wij zijn de generatie van de toekomst, de knappe koppen, de idealisten. Wij zijn het die het harde labeur van het studeren weten te koppelen aan het plezier van het studentenleven, met af en toe een betreurde tweede zit. Zeker nu, met de presesverkiezingen die op volle toeren draaien en de eindexamens aan de horizon worden wij daaraan herinnerd.

Doch onze status van student roept spijtig genoeg een negatief beeld op bij anderen, het gevolg van een stigma dat de student opgespeld krijgt. Jawel, ook hier in het landelijke, rustieke dorpje Diepenbeek. Er moet maar ergens in het dorp een vuilbak omver liggen of een verkeersbord verdwenen zijn en hop het zijn ‘de studenten’ geweest. Het is te begrijpen, een gemeenschappelijke vijand is altijd handiger dan een rotte appel in de eigen rangen. Dus als er iets mis is, steek je het op de studenten en klaar is kees.

Hoe doen we dat? We zien dat er een gft-container is omgevallen in de Ginderoverstraat. Vervolgens trekken we foto’s vanuit verschillende standpunten en nemen ook nog wat foto’s van eerder gepleegde vandalenstreken en plaatsen die dan op een website met als bijschrift: “De student is zijn afspraken al vergeten”. Zoiets is pure stigmatisatie en hopelijk is de gemiddelde inwoner van Diepenbeek slim genoeg om dat te beseffen.

Moge het een troost zijn, ook in de andere studentensteden kent men dit soort praktijken van gft-niveau. Ook daar worden de studenten niet naar hun waarde geschat. We mogen dat niet zomaar laten gebeuren, het schaadt ons als studenten dat men zo over ons spreekt. Maar het mag ons ook niet raken, want wij weten beter. Wij verlagen ons niet tot een dergelijk niveau. Wij zijn studenten, daar zijn wij terecht fier op en dat moeten wij ten allen tijde tonen.

Deze Column verscheen in StuRa Magazine 2010-2011.3 uitgegeven door de Studentenraad van de Universiteit Hasselt. Bob van der Vleuten is Studentenvertegenwoordiger aan de Universiteit Hasselt.

Dialog, you’re doing it wrong!

Ja hoor, ook deze blogpost gaat over de problematiek in het prachtige studentendorpje Diepenbeek. Ik kan er ook niet aan doen, het is de grote ergernis die men steeds bij mij opwekt die me hiertoe aanzet. De oorzaak voor deze tekst ligt dus weer eens bij onze goede vrienden Etienne Steegmans en Patrick Hermans, namen die u intussen bekend in de oren zullen klinken.

Toen wij, de diepenbeekse studenten, betoogden op maandag 14 februari was dat in de eerste plaats om te tonen dat wij een vreedzame groep jonge mensen zijn die constructief willen werken aan een oplossing. Wij dachten dat we gehoor kregen toen een delegatie, waar ook ik deel van uitmaakte, werd ontvangen op het gemeentehuis voor een onderhoud met de burgemeester en de verschillende schepenen. Je zou je oren niet geloven als je zou horen wat zich daar afspeelde. Nog geen minuut nadat het gesprek van start ging zat er alweer een duidelijke haar in de boter tussen de verschillende schepenen en werd het politieke spel van de laatste maanden gewoon doorgezet.

Net datgene waar wij niet in betrokken wilden zijn, speelde zich voor onze ogen af. Pas na aandringen werd er over de inhoud gesproken maar de partijpolitieke zever was nooit ver weg. Gelukkig besloot de burgemeester, die met zijn rug tegen de muur stond door de vele aandacht die de betoging had opgewekt bij de media, de deur weer op een kier te zetten. “Er is mogelijkheid tot dialoog” klonk het in de zaal. Ook schepen Hermans die eerder in de gemeenteraad tegen de dialoog had gestemd, stemde nu in met de keuze voor een dialoog. Het verbod bleef echter wel nog van kracht.

Laat ons echter wel wezen, de woorden die werden gewisseld tijdens het onderhoud lieten duidelijk uitschijnen dat de burgemeester het signaal van de betoging niet begrepen had, laat staan dat hij enige kennis heeft van het dossier. Hij bleek nog steeds geen besef te hebben van de onmogelijkheid van fuiven aan 90Db(A), zo bleek later in de media “ze mogen niet boven de 90dB, ze moeten die 90 decibels maar gebruiken in hun tenten”. Meneer de burgemeester, decibels gebruik je niet, decibels kan je niet zoals water uit een emmertje scheppen en in je luidsprekers steken. Ook betreffende het vandalisme ging hij weer op prachtige wijze kort door de bocht en deed hij me voor de zoveelste keer denken aan het lied “bange blanke man” van Willem Vermandere.

Maar genoeg over de incompetentie en tunnelvisie van de burgemeester. Deze post is getiteld “Dialog, you’re doing it wrong” dus zal u waarschijnlijk willen weten wat er nu weer misgelopen is. Laten we even bekijken wat de woordenboek ons vertelt over het woord ‘dialoog’:

di·a·loog de; m -logen 1 gesprek van twee personen 2 discussie, overleg

Een gesprek met twee personen, laten we het veranderen naar twee partijen en we zijn op de goeie weg. Een gesprek met twee partijen kan enkel tot een goed einde gebracht worden als zij elkaar kunnen vertrouwen. Volgens mij maakten de burgemeester en schepen Hermans daar deze week al een fout tegen, net de dag nadat ze hadden meegedeeld te willen overleggen met de studenten. Als je zo’n afspraak maakt en over enig gezond verstand beschikt weet je dat je, in het kader van een gezonde dialoog, nieuwe ideeën best bespreekt met de andere partijen aan de tafel.

Het olijke duo Steegmans-Hermans blijkt dit besef niet te hebben. Een dag na de betoging sturen ze een bericht de wereld in waarin ze hun oplossing voorstellen: “De studenten kunnen naar de Grenslandhallen voor €1000 en we zorgen er voor dat er gratis bussen kunnen rijden van en naar de campus”. Verder zouden de studenten hun tenten ook kunnen zetten maar zouden ze wel moeten vertrekken om 22u ‘s avonds, richting Grenslandhallen. Ik ga u niet uitleggen waarom dit bijna te belachelijk voor woorden is, spreek één van de praesessen aan en hij/zij kan u in geuren en kleuren vertellen waarom het financieel onhaalbaar is en tevens totaal indruist tegen het concept van de praesesverkiezingen.

Het ergste aan het voorstel is eigenlijk nog niet zo zeer de inhoud maar het feit dat niemand van de studenten er van op de hoogte was gesteld, dat het achter de rug van de studenten waarmee men zou dialogeren de pers in gestuurd werd. Als dat is wat Steegmans en Hermans zien als dialoog zijn we nog zeer ver van een oplossing, zéér ver.

Aanstaande dinsdag zal het eerste gesprek plaats vinden tussen studenten en gemeente, maar in de huidige context en de overduidelijke onwil van de burgemeester om ook maar één krimp toe te geven vrees ik voor het ergste. Ik geloof er niet meer in, niet met deze mensen aan de andere kant van de tafel.