Monthly Archives: August 2011

Over de crisisbelasting voor ‘superrijken’

Onderstaande tekst werd gepubliceerd als opiniestuk op de website van LVSV Hasselt

Na Warren Buffet en de Franse top van het zakenleven pleit nu ook burggraaf Davignon voor een crisisbelasting voor ‘superrijken’. “Natuurlijk moet de overheid in de eerste plaats zelf besparen. Maar ik besef dat we er daarmee alleen niet zullen komen als we tegen 2015 de begroting in evenwicht willen krijgen. Daarom vind ik een tijdelijke belasting aanvaardbaar” [1]

Ik kan begrip opbrengen voor die denkwijze maar stel me dan meteen de vraag: “waarom, indien men zelf vraagt voor een belasting, moet die dan nog verplicht opgelegd worden?” Indien een individu zich moreel verplicht voelt om de overheid uit haar hachelijke zelf gegraven financiële put te helpen, laat hem/haar dan vrij om dit uit eigen beweging te doen. Indien mensen zoals de burggraaf willen bijdragen aan het dichten van het gat in de begroting, laat hen het geld onvoorwaardelijk overmaken aan de staatskas. We hebben daarvoor geen zoveelste belasting nodig die wordt opgelegd op een bepaalde groep van de bevolking, wie deze groep ook zijn moge. Indien de ‘superrijken’ vinden dat zij hun vermogen dienen te delen met anderen hoeft dit niet via de overheid te gaan, genoeg privé-projecten en vzw’s die men kan steunen zonder overheidsinmenging.

Het is mijns inziens geen goed idee van de overheid nu te helpen met het opstellen van een begroting in evenwicht door ze van meer middelen te voorzien. Nu politici eindelijk het besef beginnen te krijgen dat onze overheden inefficiënt werken en boven hun stand leven, wordt het tijd dat zij dit besef koppelen aan ernstige en duurzame maatregelen voor een efficiënte werking van de overheid die tot essentiële zaken herleidt wordt. Het toestoppen van inkomsten door lastenverhogingen of schenkingen zal enkel tot een relativering van dit cruciale besef leiden.

Onze overheid is verslaafd aan haar uitgavendrift, een verslaafde help je niet van zijn verslaving af door hem nog wat van het goedje toe te stoppen dat de verslaving in de eerste plaats veroorzaakt.

[1] deredactie.be: “Crisisbelasting zal mijn levensstijl niet veranderen” - http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/politiek/110826_davignon_Crisisbelasting

kort: @telenet helpt je bij problemen

Meestal als ik blog over Telenet gaat het over hun monopolie en downloadlimieten en dergelijke. Dit keer niet, ik gooi het voor een keer over de positieve boeg. Als het goed is mag dat ook wel eens gezegd.

Vorige week had ik vaak problemen met onze connectie vanaf de kabelmodem, iets waar je zelf dus niet aan kan prullen om het inorde te krijgen. Op aanraden van mensen op Twitter heb ik een korte beschrijving van het probleem getweet met de @-mention ‘@telenet’. Een paar minuten later kreeg ik reeds reactie. Nadat ik mijn klantennummer had doorgegeven hebben ze de standaard controles uitgevoerd en lieten ze mij weten dat het probleem over een paar uur zou opgelost zijn. Ze hadden niet gelogen, een paar uur later waren de problemen voorbij, ik kreeg zelfs nog een Direct Message om te vragen of de problemen achter de rug waren.

Proper afgehandeld Telenet, dankjewel!

Aan Jan Vangrinsven, Apache indiaan

Vandaag publiceerde Jan Vangrinsven openlijk zijn kritiek over de hype die men in de traditionele media opzette omtrent de impact van sociale media tijdens en na het pukkelpop drama. Hoewel ik akkoord ga met een aantal punten die hij maakt ben ik voor het grootste deel niet akkoord en vind ik de toon die hij in zijn tekst gebruikt beneden een respectabel peil. Vandaar dit schrijven aan Jan.

Geachte heer Vangrinsven

U publiceerde op de website apache.be een tekst getiteld: “Twitter en Facebook, asociale media bij het #pp11 drama” en hekelt er het feit dat deze nieuwe media een heldenstatus krijgen toegedicht.

Eerst en vooral wil ik u er op wijzen dat het niet de media zijn die de heldenstatus toegedicht krijgen maar vooral de mensen die, al dan niet met behulp van deze media, hulp wilden bieden aan de uitgeregende en met verstomming geslagen pukkelpopgangers. Indien u de traditionele media goed gevolgd heeft, heeft u kunnen opmerken dat er meer aandacht is gegaan naar de mensen die acties ondernamen en steun betuigden danwel het medium langs dewelke ze dit deden. Ja, er is in de journaals en programma’s als terzake aandacht geschonken aan #hasselthelpt en #pp11 maar dit niet buiten proportie. Het was namelijk de eerste keer dat op een dergelijke virale manier via de nieuwe media gereageerd werd op een drama. Dat dit aandacht krijgt is niet meer dan normaal en dat men het als positief bekijkt is tevens toe te juichen, op die manier is de hele bevolking op de hoogte van de mogelijkheden die een dergelijk medium schept en van de positieve ingesteldheid die onder de gebruikers ervan gedeeld wordt.

U veroordeelt tweeps en facebookers omdat dat zij volgens u een ongeoorloofde geruchtenstroom gestart hebben en beweert dat men door 5 minuten het nieuws te volgen meer te weten kwam. Wel ik moet u het tegendeel vertellen, zeer kort na de betrouwbare gebeurtenissen was het eerste medium waarop er melding was van omgevallen toren en ingestorte tenten wel degelijk Twitter, het was ook de plaats waar voor het eerst foto’s en video’s te zien waren. Gaat u ons misschien vertellen dat beeldmateriaal gedubbelcheckt moet worden als dit 5 minuten na de ramp al beschikbaar is? Of denkt u dat mensen zomaar berichten de wereld in sturen waarin ze rapporteren over een groot aantal gewonden? Het enige echt foute gerucht was dat van het dodental maar dit vond zijn oorsprong niet op Twitter, het ontstond bij de brandweer van Sint Truiden en was al gauw te zien op de websites van, u gelooft uw ogen niet, de traditionele media.

Wat de steunbetuigingen betreft heeft u waarschijnlijk gelijk, die hadden misschien beter via een andere #-tag gecommuniceerd gebleven zodat de informatie makkelijker te scheiden was van de andere berichten omtrent de gebeurtenissen. Dat is een les die we niet moeten vergeten.

Ook geeft u aan dat er enkel soelaas was voor de elite die een smartphone hebben met een dataverbinding. Ik kan beamen dat een niet al te groot percentage van de mensen op de weide in de categorie vallen maar dat wil toch niet zeggen dat het geen nut had? Als 1 persoon een nuttig bericht kan ontvangen en dit doorverteld aan zijn vrienden kan dat meteen een groep mensen helpen. Of denkt u dat bezitters van een smartphone asociale individuen zijn die hun medemens geen blik of woord gunnen? Gezien de daling van de kostprijs van abonnementen en smartphone’s mogen we ervan uitgaan dat meer en meer mensen een dergelijk toestel zullen bezitten en communicatie via dergelijk medium zal toenemen. Niets elitair of asociaal aan dus, gewoon nog een beetje nieuw.

Tenslotte verslok ik mij in mijn koffie toen ik uw vergelijking met de hulp naar Afrika las. Uit uw betoog versta ik dat de pukkelpopgangers verwende tieners zijn die de hulp die hen aangeboden werd niet verdienden omdat er elders in de wereld mensen zijn die er erger aan toe zijn. Als we die logica volgen mijnheer dan mogen we enkel hulp bieden aan de zwaksten op deze aardbol en moet al de rest die een probleem heeft maar wachten. Is het zo’n schande dat mensen iemand een slaapplaats of een lift aanbieden? Het is toch niet dat dergelijke acties uitsluiten dat men ook solidair is met anderen in de wereld, het een sluit het ander hoegenaamd niet uit. We moeten blij zijn dat mensen nog solidair willen zijn na alle verplichte solidariteit die de overheid ons al reeds opdringt.

Mijnheer Vangrinsven, @apache_be noemt uw artikel een vloek temidden een lofzang. Ik noem uw artikel een flauwe tekst van een verzuurd individu dat niet door heeft dat de tijd verandert. Ik hoop dat u uw mening herziet, ze strookt niet met de werkelijkheid.

 

Met vriendelijke groeten

Bob van der Vleuten

Israël – Palestina

Israël en Palestina, de eeuwige twist in het midden-oosten blijft om de zoveel weken voor bedroevend nieuws zorgen. Van een weg naar vrede is sinds jaren al geen sprake meer en de sterke polarisering blijft verder aanwoekeren. Het beleid in Israël is zo verdomd rechts dat men ‘arabieren’ als duivels begint te aanschouwen terwijl er in de Gaza-strook een bewind aan de macht is dat zogezegd meer geeft om de Islam dan om de eigen inwoners. Lichtpuntjes? Ze zijn nauwelijks te bespeuren.

Toch leg ik de schuld voor de escalatie grotendeels bij de zeer arrogante houding van de Israëlische staat en de mensen die de huidige premier verkozen hebben. Ze gedragen zich als slachtoffer van de ‘vreselijke Arabieren’ maar bouwen ondertussen een muur die zowat alle belangrijke waterbronnen van de Palestijnen afneemt en doen rustig verder met de kolonisatie van Palestijns grondgebied. Men blokkeert een volledige strook palestijns grondgebied wat op zich in een humanitaire ramp zal uitdraaien en valt er daar bovenop nog eens binnen met veel machtsvertoon en vernietigingsdrang. Niet dat ik het extremisme van Hamaz en haar raketaanvallen er mee wil vergoelijken maar het is wel een vorm van blowback zoals men dat noemt.

Ik weet dat de volgende zin veel stof kan doen opwaaien en aan de controversiële kant is. Ik vind dat Israël als een gepest kind is dat nu zelf pester is geworden. Men behandelt de Palestijnen als tweederangsburgers die minderwaardig zijn en sluit ze op in het grootste ommuurde getto in de wereld. Doet ergens aan denken vindt u niet? Het toont vooral ook aan hoe weinig zin Israël heeft in een duurzame oplossing, vrede in een geschil als het deze bereik je niet door blokkades, kolonisatie en het bouwen van muren. Een land dat echt vrede wil bereiken zou het anders aanpakken. Maar waarom zou Israël zich ook anders gedragen? Ze krijgen hopen steun van Amerika en westerse landen, niet enkel financieel en militair maar tevens met het Amerikaanse veto-recht in de VN Veiligheidsraad. Geen enkel land in de wereld kan zo ver gaan met haar wandaden zonder sancties dan Israël. Tenzij het overhoopschieten van een school vol burgers en het enteren van schepen in internationale wateren met doden tot gevolg plots voor iedereen getolereerd wordt: de piraten van Somalië zouden het waarschijnlijk wel zien zitten.

Ondertussen heerst er in Palestina voor elke burger een gevoel van uitzichtloosheid en teleurstelling in de internationale gemeenschap en natuurlijk de eigen autoriteiten. Terugkeren naar huis is niet mogelijk en als men naar het ziekenhuis moet is het hopen dat Israëlische soldaten in een goed humeur zijn of je geraakt er niet. Palestina is door zo’n omstandigheden een kweekvijver voor extremisme. Dat Israël dit maar niet blijkt te beseffen ten gevolge haar eigen arrogantie is een droeve zaak voor zowel Israël als Palestina.

Ik steek in deze post bewust de grootste schuld bij Israël en het zal u als lezer waarschijnlijk niet onberoerd laten. Toch ben ik van de overtuiging dat in de laatste decennia Israël veel meer bruggen heeft opgeblazen dan algemeen wordt aangenomen en dat ze daarmee zelf de oorzaak is van de verzuring tussen de beide gemeenschappen op dat lapje grond in het midden oosten. Ik praat hiermee geen extremisme goed maar wil wel dat men beseft dat elke vorm van extremisme een oorzaak heeft en dat men bij het zoeken naar die oorzaak taboe’s moet durven doorbreken.