Monthly Archives: June 2011

VRT-nieuwsdienst, niet altijd betrouwbaar?

Beste VRT-nieuwsdienst

Sinds lange tijd vormen jullie een van de belangrijkste bronnen van duiding in mijn dagelijkse zoektocht naar informatie over het land, de maatschappij en de wereld waarin wij leven. Alvast dank om hierin te voorzien. Echter moet er mij wat van het hart. Ziet u, ik ging er gedurende lange tijd vanuit dat jullie verslaggeving van hoogstaande kwaliteit en gebalanceerd was, een belangrijke eigenschap voor nieuws. Blijkbaar heb ik mij een beetje vergist. In onderstaand voorbeeld wordt duidelijk waarom.

De republikeinen, wie zijn dat?

Een recent voorbeeld, vers van Radio 1 geplukt toen ik daarstraks in de auto naar huis toe reed. Gisteren verklaarde Michele Bachmann zich kandidaat voor de republikeinse nominatie voor de presidentsverkiezingen. Op zich eigenlijk niet zo opmerkelijk, ze was al aanwezig in het laatste republikeins presidentiële debat op CNN. Toch verscheen dit op het VRT Journaal. Een beetje vreemd, andere kandidaten hebben die Vlaamse media-aandacht niet gekregen. “Ach, toch fijn dat ze op zijn minst aandacht besteden aan de republikeinse race in Amerika”, dacht ik eerst.

Tot ik vandaag dus in de auto zat te luisteren naar Nieuwe Feiten op Radio 1. “Michele Bachmann heeft bekend gemaakt dat ze kandidaat is voor de republikeinse nominatie, dat deed ze in Waterloo, Ohio. En ze maakte ook meteen een flater …”; “Michele Bachmann is de leerling van Sarah Palin, de leidster van de Tea-Party”; “Ze liep meteen haar eerste Waterloo op daar in Waterloo”. Tja, ‘t schept nogal een ridicuul sfeertje rond de kandidaat. Ik vind het van weinig nuttige duiding getuigen, zeker als je ziet dat er nog twee fouten in zitten ook. Bachmann kan je moeilijk de leerling van Sarah Palin noemen, Sarah Palin heeft immers geen leerlingen. Bachmann is veeleer een vrouw die op haar eigen krachten en op basis van de ideeën van de religieus en cultureel conservatieve stromingen binnen de Tea-Party beweging is groot geworden. Een beweging die trouwens niet staat voor dergelijke denkwijzen. De Tea-Party beweging vind haar oorsprong bij Ron Paul’s oproep voor het strict volgen van de grondwet en het radicaal beschermen van de vrijheden van de burgers. Sarah Palin is dus ook zeker niet de leidster van de Tea-Party movement, als die beweging al een leid(st)er heeft, het is namelijk een “grass-roots movement”.

Kort stukje radio dus met compleet foute informatie en weinig inhoud. Probeert men hier misschien een ridicuul beeld te scheppen rond de republikeinse kandidaten in Amerika? Ik heb het sterke vermoeden van wel, kandidaten zoals Ron Paul, Jon Huntsman, etc. worden compleet over het hoofd gezien. Maar die zijn dan ook minder makkelijk in het belachelijke te trekken daar zij inhoudelijk sterke programma’s naar voor brengen die niet stroken met het algemeen beeld van de republikeinen. Men moest in dat rode VRT-nest (‘t mag gezegd als het zo overkomt) maar eens per ongeluk een libertaire/liberale gedachte doorgeven aan de mensen hier, stel u voor! Laten we maar zwijgen over die inhoudelijk sterke kandidaten. Of men doet gewoon zijn huiswerk niet goed bij de VRT-nieuwsdienst en vergeet bijgevolg zo goed als alle kandidaten die niet de front-runner zijn of gelinkt aan Sarah Palin. In beide gevallen is het bedroevend dat een nieuwsdienst  - die overigens op overheidsgeld draait – de bevolking zo’n vertekend beeld voorschotelt.

Dit is maar één voorbeeld maar ik zou er om de paar dagen wel een kunnen geven, de verslaggeving over de telecomsector hangt bijvoorbeeld ook soms maar met haken en ogen in elkaar. Niet dat het allemaal kommer en kwel is, ik zie de VRT-nieuwsdienst nog steeds als een redelijk betrouwbare bron van informatie maar dat vertrouwen brokkelt telkens af als ik flaters hoor zoals het voorbeeld dat hier beschreven werd.

 

DISCLAIMER: Ik ben geen aanhanger van de republikeinse partij, wel kan ik mij vinden in een aantal ideeën van Ron Paul betreffende de economie en buitenlands beleid. Niet verbazingwekkend, ‘t is doordrenkt met liberaal gedachtengoed. Ik schrijf dit dus vooral vanuit het idee dat incorrecte informatie nog minder waard is dan geen informatie.

What kind of free people …

Bij deze passage in het boek The Revolution: A Manifesto van Ron Paul moest ik toch even slikken, waar zijn ze daar in Amerika toch mee bezig? Maar eigenlijk weet ik niet eens hoe dat hier zit, hopelijk doen we niet van ‘t zelfde.

One could write a lengthy book on the ways in which government intrudes upon the legitimate rights of the family, but consider this example, which is all the more interesting for having been ignored in the media. In 2004, a presidential initiative called the New Freedom Commission on Mental Health issued a report calling for forced mental health screening for all American children, beginning in preschool. Although no such program has begun at the federal level, grants have already been sent out to establish pilot programs in localities across the country in conformity with the New Freedom project. I think we know what that means.

Before considering just how outrageous this proposal is, let us consider the obvious beneficiary of such a program: the pharmaceutical industry. There can be little doubt that under such a program, millions more children would suddenly be discovered to be in need of psychotropic drugs. Some 2.5 million American children use such drugs already, with (according to the Journal of the American Medical Association) a 300 percent increase from 1991 through 1995 alone. The figure increased another fivefold from 1995 to 2002.

Is this a good thing? We have reason to be skeptical. We have no idea what the long-term side effects of the use of such drugs in children, whose brains are still developing, will be. Medical science has not even exhaustively identified every possible brain chemical, even as we alter youngsters’ brains with drugs. Short-term side effects are already apparent in many children, yet parents have actually been threatened with child-abuse charges if they refuse to drug their children. It will be all the more difficult to resist such a regimen if a federal mental-health screener recommends it. Diagnoses of some of these disorders are notoriously subjective; end physician Karen Effrem wonders if children could even be stigmatized simply for having religious or political views that differ from fashionable orthodoxies.

The key question though, is by what right government intrudes into such an area. The issue of mental health is obviously a question for parents, children, and their doctors to deal with themselves. What kind of free people would turn their children’s most intimate health matters over to government strangers?

I mention this example not because it is the most pressing issue to face our republic today but simply because it is so revealing: a report commissioned by the executive branch casually recommends mandatory mental-health screening of all American children, and it receives next to no attention. Even a generation ago the media would have picked up on this, and American parents would’ve rejected it so contemptuously that no one would’ve dared to bring it up again.

Ron Paul – The Revolution: A Manifesto - Pagina 133 – 135

[ad#adsense]

StuRa Magazine column: Bibliothekenoorlog

In Antwerpen zat het er de afgelopen weken bovenhands op. Horden studenten gingen verbaal met elkaar op de vuist om zich een rustig studeerplekje te veroveren in hun overbevolkte bibliotheken. Al gauw werd dit een treffen van groepen dan wel individuen. De universitairen wilden “hun bib” voor hen en de hogeschoolstudenten zagen geen andere optie dan hun zelf geclaimde recht op een plek in die bib op te eisen.

Toen het treffen het kookpunt bereikte, haalde het zelfs het nieuws. Wat een mooie manier om in het nieuws te komen als student: bekvechtend voor een plekje in de bibliotheek terwijl de nalatende instellingen – die aan de oorzaak van het probleem liggen – rustig verder boeren. Gelukkig kennen we dan iets zoals de VVS, de Vlaamse Vereniging van Studenten, die het hele schouwspel bekeek met opgetrokken wenkbrauwen om naderhand een genuanceerd doch correct standpunt uit te brengen [1].

Wij studenten studeren tegenwoordig liever samen, in groep, met collegialiteit en sociaal contact. Ironisch eigenlijk, want men spreekt toch altijd van de Facebookgeneratie die gebrek heeft aan echt sociaal contact. De enige oplossing daarvoor is creatief te zijn met de middelen die men heeft: lokalen en aula’s openstellen voor de studenten en op lange termijn meer investeren in gezamenlijke studieruimtes.

Op onze unief kunnen we daar ook wel een beetje van meespreken. In “onze” bibliotheek vertoeven er studenten van de PHL, KHLim, Xios en zelfs de KULeuven. Gelukkig zijn wij niet haatdragend jegens deze studenten die louter op zoek zijn naar een studieplek. Als de bibliotheek vol zit gaan wij op zoek naar een ander plekje: de glazen zelfstudielokalen, de agora, vrije leslokalen, het restaurant, etc.

En dan sluiten we nog af met goed nieuws: het restaurant zal binnenkort gedeeltelijk als studieruimte fungeren en volgend jaar wordt het meubilair van de bib vervangen om de capaciteit weer wat te verhogen. Laat ze in Antwerpen maar bekvechten, hier gaat het vooruit!

[1] VVS – Bibliotheken kunnen tsunami aan blokkende studenten niet meer aan http://www.vvs.ac/persberichten/127-tsunami

Deze Column verscheen in StuRa Magazine 2010-2011.4 uitgegeven door de Studentenraad van de Universiteit Hasselt. Bob van der Vleuten is Studentenvertegenwoordiger aan de Universiteit Hasselt.

[ad#adsense]

T.co introductie: een stap te ver

Twitter lanceerde een tijd geleden t.co als eigen URL-shortening service. Op zich heb ik daar niets op tegen, “the more, the merrier” zeggen onze Engelstalige broeders dan. Twitter gaat echter een stapje te ver in het introduceren van t.co als standaard service op Twitter.com. Wanneer men bijvoorbeeld een tweet invoert met een al verkortte link, zal Twitter deze toch nog omzetten naar een t.co link. Totaal overbodig: het zorgt voor meerdere requests voor men bij de uiteindelijke webpagina terecht komt. Twitter past deze manier van werken ook toe in haar clients, spijtig want je kan met t.co geen statistieken bekijken zoals bij bit.ly. Twitter zet met dit initiatief dus alle andere, reeds langer bestaande, services een hak. Om die reden ben ik ook overgeschakeld naar TweetDeck als client, ik wil bit.ly kunnen blijven gebruiken.

[ad#adsense]

Diplodocussen

Louis Tobback,

Mark Eyskens,

Karel De Gucht,

Men noemt ze de oude krokodillen in de media en beschouwt hen als goede rechters over de huidige en opkomende generatie politici, in het geval van Tobback zelfs de nieuwe generatie in het algemeen. Stuk voor stuk passeren ze de revue en doen ze uitlatingen over de huidige onderhandelingen als goede stuurlui die aan wal staan, het liefste om te zeggen dat de huidige generatie “het niet meer kan” en hoe zij het zouden gedaan hebben in hun tijd. Ik versta dat niet, ze mogen misschien in hun tijd veel betekend hebben voor het land en destijds de mannen aan de top geweest zijn, het zijn zij die ons opgezadeld hebben met de problemen waar we voor staan. Hoe men dat ook draait of keert! Met hun uitspraken bereiken ze zo goed als niets, behalve dan dat men mensen tegen zichzelf in het harnas jaagt of de partijpolitiek nog wat hoger tij doet vieren. Dit zijn krokodillen noch orakels, hun uitspraken zijn die van een uitstervende, wat zeg ik, uitgestorven soort. Het zijn diplodocussen: van die grote, logge, plantenetende beesten. Wil iemand ze begeleiden naar het fletcher memorial home?

“they can appear to themselves everyday,

on closed circuit TV,

to make sure they’re still real.

It’s the only connection they feel.”

The Fletcher Memorial Home

Ikzelf voel me ook deel van de nieuwe generatie en ik kan niet vatten dat deze oude heren ons telkens afschilderen als de onbekwamen, de verwende generatie, zij die het niet meer kunnen. Dit terwijl wij net een van de moeilijkste tijden meemaken en uitzicht hebben op het oplossen van problemen waar zij nooit van hun leven hebben voor gestaan: vergrijzing, klimaatverandering, sterk veranderende machtsverhoudingen in de wereld, immigratiestromen zo groot als de Nijl en tenslotte een land dat – mede door hun toedoen – tot een permanente impasse hervormd werd. Versta mij niet verkeerd, hun advies en opbouwende kritiek is welkom, …, ik wacht.

 

Ik had in eerste instantie niet de intentie om dit te publiceren maar zoals een vriend mij aantoonde heeft dergelijke zelfcensuur weinig nut. De boodschap van deze tekst is duidelijk en komt volgens mij overeen met het sentiment dat bij vele van ons, geëngageerde jongeren, leeft.

[ad#adsense]