De vakbonden betogen vandaag in Brussel, tijdens het spitsuur, tegen de Europese plannen voor onder meer een mogelijke afschaffing van het index mechanisme en een verhoging van de pensioenleeftijd. Maatregelen die onze economie en welvaart in stand moeten houden, niet enkel voor de huidige generatie werkende mensen maar ook voor de toekomstige generaties.
Blijkbaar hebben de vakbonden daar geen oren naar. “Langer werken om de volgende generatie minder overdreven te belasten? Geen denken aan, wij strijden voor onze achterban.” Ik vraag mij af wat die vakbonden eigenlijk zien als hun achterban. Zijn zij enkel uit op winst of behoud voor hun generatiegenoten? Trekken zij zich dan niets aan van de generatie die hun pensioen, ziekenkas, … zal moeten betalen? Een generatie die nu al te horen krijgt dat zij het minder goed zal hebben dan de vorige.
De vakbonden doen mij meer en meer denken aan bonden voor bijna gepensioneerden die zo snel mogelijk willen stoppen met werken om in de hangmat van het pensioenstelsel te gaan liggen. De vakbonden tonen geen enkele vorm van verantwoordelijkheid of toekomstvisie, het wordt tijd dat ze daar voor boeten met een inperking van hun greep op onze maatschappij. Het wordt tijd dat zij inboeten aan de macht die zij bezitten en uitoefenen zonder enige verantwoordelijkheidszin en tevens met een groot democratisch deficiet.
Het masker van de bijna-bejaarden-bonden valt stilaan af en het is beslist geen mooi zicht!
Update
Bij het herlezen van deze post merk ik dat deze een te grote focus legt op de pensioenleeftijd. Natuurlijk is dit maar één van vele mogelijke maatregelen die de last voor de toekomstige generaties kan verminderen. Doch is het overduidelijk dat de vakbonden ook andere maatregelen ten allen prijzen tegenhouden, een onverantwoordelijke houding. Dat is tevens het standpunt van Jong VLD: houding vakbonden bedreigt toekomst jongeren
